Δίπλα στο ΚΕΘΕΑ η Ένωση Γονέων Μαθητών Αλεξανδρούπολης

81

Με αφορμή την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία η κυβέρνηση προκλητικά καταργεί το χαρακτήρα και υπονομεύει τη λειτουργία του ΚΕΘΕΑ, εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στα μέλη, το θεραπευτικό προσωπικό και τους συλλόγους οικογένειας ενός φορέα, που εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια δίνει πίσω τη ζωή σε ανθρώπους-σκιές εντάσσοντάς τους στην κοινωνική ζωή και δράση.

Το χτύπημα της στεγνής απεξάρτησης ανοίγει το δρόμο για τη συμφιλίωση της κοινωνίας και των νέων με το φαινόμενο των ναρκωτικών και την όξυνσή του. Είναι η άλλη όψη της ασύστολης προπαγάνδας αθώωσης ουσιών π.χ. κάνναβη και της ίδρυσης “χώρων εποπτευόμενης χρήσης” που νομιμοποιούν τη χρήση και το εμπόριο ναρκωτικών. Πρόκειται για μια πολιτική απόφαση που στοχεύει στην  υποβάθμιση των δωρεάν «στεγνών» προγραμμάτων απεξάρτησης και την παραχώρησή της σε ιδιώτες και ΜΚΟ.

Ως  Ένωση Γονέων Μαθητών Αλεξανδρούπολης,  τιμώντας τη διαχρονική εξαιρετική συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ ΚΙΒΩΤΟΣ, δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στον αγώνα τους για τη διατήρηση του αυτοδιοίκητου χαρακτήρα του, ώστε να συνεχίσει να προσφέρει τη βοήθειά του σε εξαρτημένους και στις οικογένειές τους. Και καλύτερη απόδειξη αυτού, η κατάθεση του Συλλόγου Οικογένειας του ΚΕΘΕΑ «Παρέμβαση» :

« Είμαστε εδώ για να πούμε τι σημαίνει για εμάς το ΚΕΘΕΑ. Το ΚΕΘΕΑ μας έμαθε για πρώτη φορά τι θα πει ελπίδα. Τι θα πει βοηθάω, ακούω, καταλαβαίνω, ΖΩ. Δεν φοβάμαι πια και δεν ντρέπομαι. Παλεύω για τον εαυτό μου, μαθαίνω τι θα πει αλληλοβοήθεια. Ο εθελοντικός του χαρακτήρας μας κέρδισε από την αρχή, καθώς δεν εξυπηρετούσε κάποιον πολιτικό σκοπό. Ήταν ανεξάρτητος και αυτοδιοίκητος. Έδινε σημασία στον άνθρωπο χωρίς να τον βάζει στη σειρά μια τεράστιας λίστας αναμονής. Μέσα στις αίθουσες του ΚΕΘΕΑ «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» ζήσαμε μερικές από τις πιο έντονες στιγμές μας, μας έκαναν όμως πιο δυνατούς. Στο σημείο αυτό να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους του προγράμματος για ό,τι μας έδωσαν μέχρι σήμερα. Σωστοί επαγγελματίες, μα πάνω απ’ όλα άνθρωποι, μια τεράστια αγκαλιά. Αυτό ζήσαμε εκεί μέσα. Και τώρα κάποιοι με βιαιότητα μας το παίρνουν».