Σαμοθράκη: Επιστολή μαθήτριας με θέμα τα τεράστια κενά εκπαιδευτικών που υπάρχουν στο ΓΕΛ

160

Διαβάστε τι αναφέρει μαθήτρια του ΓΕΛ Σαμοθράκης, σχετικά με τα κενά που υπάρχουν 1 μήνα μετά την έναρξη της σχολικής περιόδου:

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019.

Ένας μήνας μετά από την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς. Ένας χρόνος δύσκολος, με πολλές αλλαγές.
Αγαπητοί μου φίλοι ή καλύτερα άγνωστοι του Facebook , για όσους δε γνωρίζουν , η Σαμοθράκη είναι ένα ακριτικό νησί που αντιμετωπίζει πραγματικά πολλά προβλήματα καθημερινά. Οφείλω να ομολογήσω πως στα 5 χρόνια της φοίτησης μου στο ΓΕΛ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ δεν αντιμετώπισα ως μαθήτρια κανένα πρόβλημα όσον αφορά την εκπαίδευση προφανώς.
Όπως προανέφερα, βρισκόμαστε έναν μήνα μετά του αγιασμού , και εγώ με τους συμμαθητές ως μαθητές της Γ’ Λυκείου δε διδασκόμαστε μαθήματα ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ τα οποία καλώς ή κακώς στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας θα καθορίσουν το μέλλον μας.
Σε συλλογικό επίπεδο, είναι ευνόητο θεωρώ πως όλο το Λύκειο αντιμετωπίζει τρομερό πρόβλημα εφόσον οι μόνιμοι καθηγητές μας πλέον δυσκολεύονται ακόμη και στο να μας βγάλουν ημερήσιο πρόγραμμα. Δεν γίνεται σε ένα μέρος που τα παιδιά βασίζονται καθαρά στη δημόσια εκπαίδευση -εφόσον δεν υπάρχουν φροντιστηριακές δομές- να μην υπάρχουν καθηγητές βασικών μαθημάτων(φιλόλογος,πληροφορικαριος,οικονομολόγος,καθηγητής αγγλικής φιλολογίας) για τις τάξεις του λυκείου. «ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ» λοιπόν, με κάθε μέσο, με κάθε ευκαιρία, και ζητάμε τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ από το Υπουργείο . Είμαστε και εμείς παιδιά αυτού του κράτους και έχουμε τα ίδια δικαιώματα στην εκπαίδευση .
Τώρα θα μου πείτε, γιατί να κάνω μια τέτοια ανάρτηση…;
Η απάντηση είναι απλή ,διότι κάθε μέσο καθημερινό και οικείο στον μέσο άνθρωπο θα μας βοηθήσει να ακουστούμε. Μια κοινοποίηση για εμάς θα ήταν αρκετή.
Έχει περάσει 1 μήνας και σε 10 ημέρες χοντρικά θα εκπληρωθεί η Τρίτη φάση πρόσληψης αναπληρωτών, άγνωστο το εάν θα ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας. Αλλά εάν όχι, θα προβούμε σε άλλου είδους ενέργειες οι οποίες δεν είναι τόσο τιμητικές για καμία από τις 2 πλευρές.

Προσπάθησα η αλήθεια είναι το κείμενο να φανεί αντικειμενικό…αλλά λυπάμαι, είμαι μια απελπισμένη και εξοργισμένη μαθήτρια της Γ’ Λυκείου που έχει στόχους και όνειρα ,όπως και όλοι οι μαθητές του σχολείου μου που εκπροσωπώ ως πρόεδρος του δεκαπενταμελούς.