Μια έγκυος Θρακιώτισσα… 7.000 χρόνων!

147

Ένα ειδώλιο καθιστής εγκύου γυναίκας, ένα καθαρά ανθρωπομορφικό έργο τέχνης, από τερακότα, ανάθημα γονιμότητας, από την νεολιθική περίοδο,7.000-6.500 χρόνων!!!

 

Είναι από τον λεγόμενο «πολιτισμό Βίντσα» / Vinča, δηλ. έναν θρακιώτικοπολιτισμό, μόνο που από ατολμία δεν τον έχουν πει ακόμη έτσι… Το ειδώλιο βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο Korbovo[1]Pesak, κοντά στην αρχαία ελληνική πόλη Ζάνες[2] της νυν ανατολικής Σερβίας.

Οι οχυρώσεις της ήταν γνωστές ως Άρτεμις (Ντιάνα) και Πόντες (από την επίσης ελληνική λέξη πόντος = θάλασσα).

Το ειδώλιο έχει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της «τέχνης Vinča»: Αμυγδαλωτά μάτια, πενταγωνικό πρόσωπο, προεξέχουσα μύτη και διατρήσεις /οπές στο κεφάλι. Ολόκληρο το σώμα και το κεφάλι είναι διακοσμημένα με γεωμετρικά στολίδια. Παρόμοια ειδώλια ευρίσκουμε σε όλην την έκταση της αρχαίας Θράκης, που κάλυπτε τότε όλην την Βαλκανική Χερσόνησο.

Το ειδώλιο έχει ύψος 13 εκατ.

Στην περιοχή του Kladovo ευρέθη επίσης:

– κεραμική της πρώιμης Εποχής του Χαλκού του «πολιτισμού Kostolac-Kocofeni» (στο Donje Butorke),

– διάφορα μικροσκοπικά αγγεία του 14ου αιώνα π.Χ. (στην Mala Vrbica και στο Korbovo),

– νεκρόπολις της Εποχής του Χαλκού με τελετουργικά αγγεία, αγγειοπλαστική διακοσμημένη με μαιάνδρους και άλλα σημαντικά αρχαιολογικά αντικείμενα βρέθηκαν (στο Korbovo).

Ο αυτοκράτωρ Τραϊανός κατασκεύασε την γνωστή ως «Γέφυρα του Τραϊανού». Το ίδιο και η αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Αργότερα κατοίκησαν εδώ οι Δάκες, επίσης θρακικό φύλο.

Στην πόλη το 1666, οι κάτοικοι μιλούσαν σλαβικά, τουρκικά, αλλά καιβλάχικα (δηλ. μια διάλεκτο της πελασγικής-πρωτοελληνικής).[3]

ΠΗΓΕΣ: Συλλογή Μουσείου Krajina Museum στο Negotin.

Dragoslav Srejovic «Kulture bakarnog i ranog bronzanog doba na tlu Srbije», Projekat Rastko, 2018.

Dr Draga Garasanin «Bronze Age in Serbia», Projekat Rastko, 2018.

Γ. Λεκάκης «Σύχγρονης Ελλάδος περιήγησις».

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Novi Grad (Νεάπολη), Fethülislam (οθωμ.), και KladovoCladova,Kladowo, για πρώτη φορά το 1596 σε αυστριακό στρατιωτικό έγγραφο.

[2] Ακόμη και σήμερα υπάρχει το ελληνικό επίθετο Ζάνας (σε Ήπειρο), Ζάνες (σε Επτάνησα), κλπ. που σημαίνει τον κάτοικο, ή τον καταγόμενο από την πόλη αυτήν.

[3] Βλ. Εβλ. Τσελεμπί.

arxeion-politismou.gr