Ο ταλαντούχος βιρτουόζος της γκάιντας Γιώργος Συμεωνίδης, μιλάει αποκλειστικά στο inevros.gr

615

Ο Γιώργος Συμεωνίδης είναι το μεγαλύτερο ταλέντο σε ότι έχει σχέση, με την παραδοσιακή μουσική του τόπου μας.

Παίζει και τραγουδάει και εδώ και μερικά χρόνια εμφανίζεται σε πολλές εκδηλώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Πάμε λοιπόν να τον γνωρίσουμε..

1. Γιώργο από πού κατάγεσαι;

Κατάγομαι από ένα μικρό προσφυγικό χωριό του Βόρειου Έβρου απο το Λαγό Διδυμότειχο.

2. Πόσα χρόνια ασχολείσαι με τη μουσική;

Με την παραδοσιακή Μουσική ασχολούμαι τα τελευταία 5 χρόνια με τη γκάιντα και το ούτι, με το τραγούδι άρχισα από μικρός κοντά στην ηλικία των 7 με 8 ετών. Άρχισα να τραγουδώ μαζί με τη γιαγιά μου αλλά και με άλλες γυναίκες και άντρες του χωριού κι έτσι έμαθα όλα τα τραγούδια του χωριού μου.

3. Πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με την παραδοσιακή μουσική και τη γκάιντα ;

Με το τραγούδι όπως σας είπα το άρχισα μικρός δειλά δειλά. Το πρώτο όργανο που ήθελα να μάθω ήταν το ούτι. Στο σπίτι είχαμε ένα παλιό ούτι του Παππού μου, όταν το έβλεπα έλεγα από μέσα «εγώ αυτό το όργανο θέλω να το μάθω», αλλά η γιαγιά μου πάντοτε για το καλό βέβαια δε μου το έδωσε για το λόγο ότι ήμουν μικρός και μπορεί να το χαλούσα, να μην το πρόσεχα όπως πρέπει.

Αλλά από μέσα μου με έτρωγε να μάθω ενα όργανο. Ενα καλοκαιρινό πρωινό βρίσκω τυχαία στο καφενείο του χωριού τον γκαιντατζή του χωριό αλλά και μελλοντικό δάσκαλο μου το Γιάννη Πεχλιβάνη και μου λέει: «Καλημέρα το Γιώργη μας, έλα ρε να σε δώσω μια γκάιντα να αφήσω ένα Γκαϊντατζή στο χωριό, εσύ θα τη μάθεις»…»Θα έρθω μη στεναχωριέσαι Μπάρμπα Γιάννη θα τη μάθω γω» του απάντησα χαρούμενος. Τότε μου μπήκε η κατευθείαν η ιδέα εγώ θα μάθω Γκάιντα.

Όταν άκουγα γκάιντα άνοιγε η καρδιά μου από μικρό παιδί, έβλεπα στην πλατεία του χωριού να χορεύει ο κόσμος με τη γκάιντα και μου τραβούσε με ξεσήκωνε. Έτσι έκανα τις οικονομίες μου και πήρα μια Γκάιντα από το Μπάρμπα Γιάννη και στο σημείο αυτό θέλω τον ευχαριστήσω για όλα μέσα από την καρδιά μου ο Θεός εύχομαι να του δίνει δύναμη και κουράγιο και να τον έχει καλά.

Μετά από εκεί οπότε βρισκόμουν στο χωριό πήγαινα κατευθείαν στο Δάσκαλο να παίζουμε τις Γκάιντες μας για ώρες ατελείωτες. Και θα το πω ναι, είμαι περήφανος και τυχερός που είχα Δάσκαλο το Μπάρμπα Γιάννη!..Έμαθα πολλά. Μετά από εκεί βέβαια άρχισα να παίζω γκάιντα και να πηγαίνω στα γλέντια και στις χαρές ώσπου ήρθε η ώρα να εκπληρώσω την πρώτη μου επιθυμία να μάθω το ούτι του Παππού μου. Η καλή μου Γιαγιά μου φυσικά μου το έδωσε με μεγάλη χαρά και συγκίνηση.

Τώρα να σας πω και για το ούτι. Το ούτι το έμαθα μόνος μου, ολομόναχος! Καθόμουν κι έβλεπα τον Καριοφύλλη Δοτσίδη σε βιντεάκια στο ίντερνετ για τον τρόπο παιξίματος και κουρδίσματος του οργάνου και μαγευόμουν από το παίξιμο του και τον απ’το ούτι.

Η Γκάιντα και το ούτι είναι δύο όργανα που με εκφράζουν απόλυτα και μου βγάζουν τη χαρμολύπη και τη φαντασία.

4. Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι έχουν κάνει στροφή στην παράδοση, πως το εξηγείς αυτό;

Όντως και χαίρομαι για αυτό, γιατί η φλόγα της παράδοσης δεν σβήνει και περνά χέρι με χέρι από γενιά σε γενιά, αλλά για να μην σβήσει αυτή η φλόγα πρέπει να την κρατάμε σωστά αναμμένη, είτε λέγετε χορός, είτε λέγετε μουσική, είτε λέγετε φορεσιά είτε ήθη και έθιμα.

5. Έχεις κάποιο πρότυπο που θα ήθελες να φτάσεις;

Όλοι οι άνθρωποι στο κάθε ξεκίνημα τους για αυτό που θέλουν να κάνουν έχουν ένα πρότυπο. Το δικό μου πρότυπο στη Γκάιντα για το παίξιμο μου έχω τους 3 Μεγάλους Γκαιντατζηδες του Έβρου το ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΧΛΙΒΑΝΗ, το ΘΕΟΔΟΣΗ ΛΟΓΑΡΟΥΔΗ κ’ τον ΠΑΣΧΑΛΗ ΧΡΙΣΤΙΔΗ.

Για το ούτι και το τραγούδι τους σπουδαίους παλιούς μουσικούς του Έβρου τον ΚΩΣΤΑΣ ΛΙΓΟΥΔΗ και τον ΚΩΣΤΑ ΜΠΟΥΖΑΜΑΝΗ και ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΗ ΔΟΪΤΣΙΔΗ.

6. Με τι άλλο ασχολείσαι εκτός από τη μουσική;

Ασχολούμαι πολύ με το χορό, με την έρευνα και καταγραφή τραγουδιών και τελευταία και με τη συλλογή και καταγραφή φορεσιάς και διαφόρων παλιών αντικειμένων του βορείου Έβρου. Επίσης να πω ότι αυτή τη στιγμή σπουδάζω Λογιστική και Χρηματοοικονομική στο ΤΕΙ Καβάλας.

7. Αυτή την περίοδο που σε βρίσκουμε;

Όπως σας είπα σπουδάζω στην Καβάλα και βρίσκομαι εκεί αλλά φυσικά δεν αφήνω ευκαιρία χαμένη για να μην ανέβω στο Διδυμότειχο που τόσο αγαπώ.

8. Τι να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;

Δε λέω πολλά γιατί δεν ξέρεις τι σου κρύβει η ζωή. Απο μένα το μόνο που μπορώ να πω είναι δουλειά δουλειά δουλειά πάνω στη μουσική και στο τραγούδι για να γίνω ακόμη καλύτερος να ευχαριστώ τον εαυτό μου αλλά περισσότερο να προσφέρω και να ευχαριστώ τον κόσμο.

Η ευχαρίστηση του μουσικού πιστεύω αλλά και δική μου είναι να βλέπω τον κόσμου να περνάει καλά, να γλεντάει με την καρδιά του, να φεύγει με χαμόγελο και την επομένη να λέει περάσαμε καλά με το Γιώργο.

Θέλω να ευχαριστήσω το inevros για αυτήν την όμορφη συνέντευξη, αλλά θέλω επίσης να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και θα το λέω σε όλη την πορεία της ζωής μου σε όσους με βοήθησαν και με βοηθούν, σε όσους με στήριξαν και με στηρίζουν μέχρι σήμερα για αυτό που κάνω και τόσο πολύ αγαπώ.