«Οι τρεις μπαμπούδις». Ένα αλληγορικό και άκρως διδακτικό κείμενο στα… σουφλιώτικα!

1911

Αλιεύσαμε το παρακάτω αλληγορικό και διδακτικό κείμενο του Θοδωρή Μουσίκα,
γραμμένο κατά το πλείστον στη Σουφλιώτικη ντοπιολαλιά, με «πινελιές» χιούμορ.
Το κείμενο στηρίζεται σε έναν γνωστό μύθο, σε μία πολύ ελεύθερη διασκευή.

« ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΠΑΜΠΟΥΔΙΣ»

Κείνα τα χρόνια σε ένα σπίτ(ι) στο Σουφλί ζούσαν έξ(ι) νουμάτ(οι). Το αντρόγυνο Θανάϊσ’ς κι Γούλα, τα πιδιά τ’ς Σουλτανίτσα κι Μαρίκα, μάνα τ’ς Γούλας, μπάμπου Πουνιώτου κι μπαμπάς τ’ς, πάππους Γιώρ’ς, που ήταν κατάκοιτος. Τα κουρίτσια ήταν ελεύθερα, ψλά στα ντουζένια τ’ς, ταμάμ για παντρά. Θανάϊσ’ς ήταν γεωργοκτηνοτρόφος κι γναίκα τ’ νοικοκυρά κι φυσικά βοηθούσε τουν άντρα τ’ς στα χουράφια, στου ξιάρσμα του στάβλου κι στου τάϊσμα κι άρμιγμα των ζώων.
Ένα απόγευμα, μόλις γύρ(ι σι Θανάϊσ’ς απ’ του χουράφ(ι) κι ξέζιψι τα γιλάδια, πάει στου σταύλο να αρμέξ(ει) τ’ γιννμέν(η) τ’ γιλάδα κι απόλ(υ)κι του μπουγατζούδ για να ξιπιαστεί, που αρχίνσι να κουσιάζ(ει) θαν παλαβό. Κείναν τ’ν ώρα εμφανίστηκαν στην πόρτα της αυλής τρεις μπαμπούδις, που φαίνονταν κουρασμένις, γιδρουμένις, διψασμένις κι πεινασμένις. Του σκ(υ)λί παρλαντίσκι ν’ αλυχτάει κι Γούλα βήκι όξου να διεί τι γέν(ι)τι. Μόλις είδγι τ’ς μπαμπούδις, παραξενεύκι κι τ’ς ρώτσι τι ήθιλαν. Αυτές είπαν ότι διψούν κι είνι πεινασμένις κι κουρασμένις. Τότι βήκι κι μπάμπου Πουνιώτου, να δγεί τι γέντι κι είπι στ’ θυγατέρα τ’ς τι χαλεύουν αυτές μπάμπις. Η Γούλα της εξήγησε κι τότι μπάμπου Πουνιώτου είπι:
– Γιατί μουρή χαμέν(η) δεν τ’ς λες τ’ς γναίκις να μπουν μέσα;
– Να ρουτήσουμι κι του Θανάσ(η), να μην αρτσιουθεί, είπι Γούλα.
Δεν τουν χέϊζ’ς τουν αχράν(η), είπι μπάμπου Πουνιώτου.
Τότι βήκι απ’ τ’ αχούρ(ι) κι Θανάϊσ’ς κι ρώτσι κ’ αυτός τ’ς μπαμπούδις.
– Απούθι έρθιστι θείις;
– Απού πουλύ μακρά;
– Φαίνιστι κι ζαμανίσις! Πόσου χρουνές είστι;
– Ζούμε χιλιάδες χρόνια στη γη κι πααίνουμι κάπ – κάπ κάποιες επισκέψεις σε διάφορα μέρη!
– Θάματις μπουνακλάντσιτι κι λέτι μπόσ(ι)κα! είπι Θανάϊσ’ς!
– Καθόλου! Μια χαρά χουρατεύουμι!
– Καλά! Δε θα μαλώσουμε, αφού θέλτι να λέτι ότι είστι αρχαίις, να λέτι! μονολόγησε Θανάϊσ’ς.
– Πώς σας λεν; ρώτσι Γούλα.
– Μένα μι λέν Πολυτέλεια, μένα Ευτυχία κι μένα Αγάπη, απάντσαν μπαμπούδις.
– Πολυτέλεια τι θα πει; είπι μπάμπου Πουνιώτου.
– Θα πει, πλούτη, ευημερία, χλιδάτη ζωή! Τώρα κατάλαβες;
– Κάτ(ι) αρχίνσα να απκάζου! Αλλά βρέ ντιουντουβάϊσις, τι ονόματα είνι αυτά; είπι μπάμπου Πουνιώτου. Μια Ευτυχία ξέρου, άμα μεις στ’ γειτουνιά έχουμι μπάμπου Λάμπου, μπάμπου Πουστουλιά, μπάμπου Χρυσή, μπάμπου Μαρόυδα κι μπάμπου Ντιάντιου. Αλλά όπους κι να σας λέν , έλατι μέσα, να πιείτι ένα νιράκ(ι) γιατί νταλάκιαστι, να σας φκιάσου κι αυγά μι τυρί γκαϊγκανά, να καρδαμώστι λίγου, γιατί θα πατλακήστι κάτ’ απ’ την πείνα
– Δεν μπορούμι να έρθουμι και οι τρείς μέσα!
– Γιατί θα σας γυρίσουν τα προικιά;
– Όχ(ι) ρε πιδιά! Απλά σεις πρέπ(ει) να διαλέξτι μια απ’ τι μας!
– Άααά, γιατί μας βάντι δύσκουλα, είπι Γούλα.
– Έτσ(ι) τόχουμι μεις!
– Γω πάλι δεν μπουρώ να απκάσου, που τα βρήκιτι αυτά τα ονόματα, είπι Πουνιώτου.
– Αυτά τα ονόματα, είνι συμβολικά! Μια μπάμπου εκπροσωπεί την πολυτέλεια και τα πλούτη, μια την ευτυχία κι μια την αγάπη!
– Να έρθ(ει) μέσα πολυτέλεια, είπι Θανάϊσ’ς.
Τότι αρχίνσι να μπαίν(ει) μέσα στου σπίτ(ι) μπάμπου Πολυτέλεια κι γιάλλις δυό μπάμπις αρχίνσαν να φεύγουν.
– Όχ(ι) να έρθ(ει) Ευτυχία, είπι Γούλα.
Τότι αρχίνσι να μπαίν(ει) μπάμπου Ευτυχία κι γιάλλις δυό μπάμπις αρχίνσαν να φεύγουν.
– Γω λέου, μπαμπά, να έρθ(ει) μέσα μπάμπου Αγάπη, είπι Σουλτανίτσα κι συμφών(η)σι κι πάππους Γιώρς, που ήταν κατάκοιτος.
Τότι αρχίνσι να μπαίν(ει) μέσα μπάμπου Αγάπη κι γιάλλις δυό μπάμπις αρχίνσαν να έρθουντι μαζί τ’ς!
-Γιατί όταν μπήκαν Πολυτέλεια κι Ευτυχία, γιάλλις έφκιτι, ενώ τώρα που μπήκι Αγάπη, ήρθιτι ούλις μαζί; Ρώτσι μπάμπου Πουνιώτου.
– Γιατί εκεί που μπαίνω γώ, είπε η Αγάπη, οι άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι κι σιγά σιγά προκόβουν και πλουτίζουν, ενώ εκεί που μπαίνουν οι άλλες δυό, ο ένας φθονεί τον άλλον, υπάρχει καχυποψία, ζήλεια και φαγωμάρα, συγκρούσεις και δυστυχία! Για τ’ αυτό καλά έκαντι που άκσιτι τ’ Σουλτανίτσα κι τουν πάππου του Γιώρ! Αυτοί επέλεξαν την καλύτερη!
Επιλέξτε και σεις φίλες και φίλοι την Αγάπη και να είστε σίγουροι ότι θα έχετε πολλαπλά κέρδη και ίσως το μεγαλύτερο όλων: Την εσωτερική ικανοποίηση και την ψυχική γαλήνη! Να είστε καλά!

Οποιαδήποτε ομοιότητα με ονόματα και επαγγέλματα είναι συμπτωματική.